دانشگاه هیتیت در حال توسعه یک «سیستم دارورسانی» است که دوز دارو را کاهش و اثربخشی آن را افزایش میدهد.
دانشگاه هیتیت در حال توسعه یک «سیستم دارورسانی» است که دوز دارو را کاهش و اثربخشی آن را افزایش میدهد.
دانشیار ایلکنور توسون ساتیر از گروه شیمی، دانشکده مهندسی و علوم طبیعی دانشگاه هیتیت، به همراه دکتر چیغدم دونمز گونگونش از دانشکده علوم بهداشتی و دکتر نازلی هایرلی اوزیول از دانشکده پزشکی، پروژهای را برای توسعه یک “سیستم دارورسانی” که قادر به هدایت و رساندن داروها به ناحیه مورد نظر در بدن انسان است، آغاز کردهاند.
این پروژه که توسط ریاست موسسات بهداشتی ترکیه (TÜSEB) پشتیبانی میشود، با هدف توسعه یک سیستم نانودارورسانی مغناطیسی انجام شده است که امکان رساندن کنترلشده دارویی با فراهمی زیستی کم، که در حال حاضر در درمان سرطان ریه استفاده میشود، به بافت هدف را فراهم میکند.
پس از اتمام، هدف این پروژه افزایش اثربخشی دارو است که در حال حاضر از خارج از کشور وارد میشود، در حالی که دوز، عوارض جانبی و هزینههای درمان آن را کاهش میدهد.
این مطالعات که در ژانویه آغاز شده است، قرار است تا پایان سال 2027 به پایان برسد.
هدف، هدایت مستقیم دارو به بافت تومور است. گونگونش اظهار داشت که هدف آنها توسعه یک سیستم دارورسانی هدفمند برای دارویی است که در درمان سرطان ریه استفاده میشود.
گونگونش با بیان اینکه این مطالعه شامل سه مرحله است، توضیح داد که مرحله اول شامل سنتز نانوذرات حامل دارو، ایجاد خواص مغناطیسی در آنها و برهمکنش این نانوذرات مغناطیسی با دارو است.
پس از برهمکنش، آنها میزان چسبندگی و انتقال دارو را تعیین میکنند و سازگاری بیولوژیکی آن را آزمایش خواهند کرد. گونگونش گفت: “ما همچنین آزمایشهایی را در مورد اینکه آیا دارو به میدان مغناطیسی پاسخ میدهد و آیا هدایت میشود، برنامهریزی کردهایم. هدف ما این است که دارو را به طور بسیار مؤثرتری به یک بافت تومور خاص هدایت کنیم، عوارض جانبی را کاهش دهیم و از یک میدان مغناطیسی خارجی استفاده کنیم. به این ترتیب، هدف کاهش دوز داده شده به بیمار، به حداقل رساندن عوارض جانبی و کاهش هزینهها تا حدی است.”
این سیستم همچنین میتواند در بیماریها و داروهای مختلف مورد استفاده قرار گیرد
دکتر نازلی هایرلی اوزیول، مدرس، تأکید کرد که نانومادهای که آنها توسعه دادهاند میتواند در داروهای مختلف نیز مورد استفاده قرار گیرد.
اوزیول خاطرنشان کرد که تحقیقات آنها بر روی یک داروی با ارزش بالا که در درمان سرطان استفاده میشود، متمرکز شده است، دارویی که در حال حاضر برای آن به منابع خارجی وابسته هستند. او اظهار داشت: «هدف ما سنتز نانومواد برای تبدیل سلولهای سرطانی به شکلی با دسترسی آسانتر در بیماران بود. این سیستمی که ما استفاده میکنیم، پتانسیل استفاده نه تنها در این بیماری و دارو، بلکه در بیماریها و داروهای مختلف در آینده را دارد و این امر آن را برای کشور ما از اهمیت استراتژیک برخوردار میکند.»
دانشیار ایلکنور توسون ساتیر همچنین خاطرنشان کرد که هدف آنها توسعه یک نانوماده حامل دارو با استفاده از روشهای تولید سازگار با محیط زیست و بدون استفاده از مواد شیمیایی و حلالهای مضر است.
